Dążenia materialnego umysłu – horoskop

Innymi słowami mówiąc, Twój mózg jest tak ukształtowany, że dąży do przeżywania emocji i powoduje Ci takie sytuacje w życiu, abyś mogła te emocje przeżywać. Jeśli wydarza się coś, czego nie chcesz, co sprawia Ci ból, smutek lub rozczarowanie i zaczynasz to emocjonalnie przeżywać, wtedy Twój umysł wie, że złapał Cię w pułapkę i będzie Ci wymyślał szereg innych rzeczy, abyś to powtarzała, o on w swoich działaniach będzie rósł w siłę, a wtedy jeszcze trudniej będzie Ci nad tym wszystkim zapanować.

Jedyne, co trzeba zrobić, aby nad tym zapanować, to trzeba przestać przeżywać emocjonalnie rzeczy, których nie masz, albo których nie możesz osiągnąć, a na nich Ci zależy. Jak najszybciej trzeba przestać się tym zajmować, denerwować i stresować, bo wtedy umysł przestanie powtarzać.

Czyli kiedy np. zdarzy się, że pomimo wysiłków nie możesz osiągnąć tego, co chcesz i na czym Ci bardzo zależy, to nie rozżalaj się nad sobą, nie wpadaj w lęk lub w panikę, nie złość się, nie kreuj w sobie poczucia winy i nie doszukuj się jej, ale sobie odpuść, tak jakby się nic specjalnego nie wydarzyło. Wtedy, kiedy odpuścisz przeżywanie emocjonalne, mózg też Ci odpuści.

Natomiast, kiedy Ty nie będziesz mogła odpuścić, mózg też nie odpuści i będzie powtarzał to, że w danym obszarze Ci nie wyjdzie, bo on wie, że na to się łapiesz. Kiedy przestaniesz się łapać, sprawy obrócą się na Twoją korzyść. Jednak jeśli nadal będziesz się łapać, to mózg będzie wynajdował Ci coraz to inne sytuacje, aby Ci nie wyszło.

Wiedz, że nasz umysł  – mózg jest potężnym narzędziem, z którego możemy korzystać, ale trzeba umieć do niego właściwie podejść.

Jeśli będziesz się czymś zamartwiać, to on znajdzie Ci wiele możliwości, abyś mogła zamartwiać się jeszcze bardziej. Będzie Ci zawalał rzeczy, na których Ci zależy, gdyż dąży do emocji i będzie je w Tobie wywoływał w nieskończoność, powodując Ci w życiu trudności.

Tu muszę Ci Beatko troszkę potłumaczyć jak funkcjonuje mózg – umysł ludzki i dlaczego tak się dzieje.

Człowiek Beatko zbudowany jest z trzech jaźni : świadomości, podświadomości i nadświadomości.

Świadomość, to jest nasza dusza, czyli ta część, która czuje, uświadamia sobie, przeżywa, pragnie, chce być szczęśliwa i kochana i która świadomie podejmuje działania, działa i postrzega świat zewnętrzny i ocenia go.

Podświadomość, to jest nasz mózg – umysł ludzki, potężna siła. Jest to część, która kreuje naszą rzeczywistość, lecz na co dzień nie mamy z nią kontaktu. Ona działa, ale my nie wiemy jak działa. Ze skutkami jej działań spotykamy się w życiu codziennym. Im silniejszy i kreatywniejszy jest umysł, tym bardziej sprytne i kreatywne rzeczy może nam wymyślić i dać nam fizycznie i realnie w życiu.   Te rzeczy mogą być pozytywne lub negatywne. Zależy to od wielu czynników, m.in. od wychowania, kodów czy mechanizmów utworzonych w umyśle przeważnie z dzieciństwa, cech umysłu, charakteru, siły umysłu i intelektu, itd.

Jednak najważniejszym i podstawowym czynnikiem jest to, że umysł ludzki, czyli mózg jest fizyczny, materialny tak jak nasze ciało. Wszystko, co materialne dąży do zniszczenia. Dlatego, jak odchodzimy z tego świata, to musimy zostawić swoje ciało, które prędzej czy później rozpadnie się w ziemi.

Dusza jest duchowa. Jest ona oczywista, żywa, ale my jej nie widzimy oczami ludzkimi, ale ją czujemy, bo jest nami. Tylko dusza może przetrwać i walczy i chce przetrwać. Dusza dąży do szczęścia, miłości, do życia wiecznego, ale przeszkadza w tym materialny umysł, który dąży do śmierci i do zniszczenia.    Wobec czego już choćby z takich uwarunkowań każdy człowiek musi podjąć swoistą dla siebie walkę o przetrwanie duszy.

Największym i podstawowym zadaniem każdego człowieka na tej ziemi jest uduchowić umysł, gdyż dopiero wtedy człowiek może się w pełni rozwijać zgodnie ze swoją wolą i dopiero wtedy może być w przestrzeni miłości, doświadczać przyjemności i być szczęśliwym i żyć wiecznie w Raju, w szczęśliwości Bożej.

Umysł ludzki wyniszcza siebie poprzez generowanie emocji. Zmusza człowieka do ich przeżywania. Gdyż im bardziej człowiek przeżywa lęk, poczucie winy, skrzywdzenia, przerażenie, złość, nienawiść, żal itd. , to tym bardziej umysł się wyniszcza.

Zatem cała zabawa umysłu z człowiekiem polega na pewnego rodzaju sprawdzaniu, gdzie może złapać i w co może uderzyć.

Nic nie wydarzy się w życiu człowieka bez udziału umysłu. To umysł kreuje naszą rzeczywistość. To z czym się spotykamy w życiu stworzył nasz mózg, niezależnie od tego jakie podjęliśmy w danym kierunku działania.  My natomiast z tym, co wykreował mózg stykamy się w naszej rzeczywistości i dość często się o to obijamy i męczymy chcąc zaradzić sytuacji.

I np. tak, jak Tobie zależy na tym, aby mieć dziecko. W związku w tym chceniem, ponieważ angażujesz się emocjonalnie, generujesz dużo emocji. Twój umysł ma pożywkę do wyniszczania. Kiedy ma taką pożywkę, rośnie w siłę, bo ma się czym żywić. Wtedy ma jeszcze więcej energii, aby ustawiać się przeciwko Tobie. Wie już, bo to sprawdził, że jak Ci nie spełni tego oczekiwania, to będziesz to przeżywać emocjonalnie, to wie skąd może czerpać dla siebie pożywienie i wtedy będzie powtarzał Ci takie sytuacje, abyś nie mogła osiągnąć tego, co chcesz, bo ma w tym osobisty interes. Umysł ludzki jest potężny i tocząc z nim taką walkę, niestety jej nie wygrasz. Dlaczego?

  1. Bo jest potężny i dysponuje ogromną siłą.
  2. Bo ma dostęp do wszystkiego, do Twojej duszy, do tego co myślisz, pragniesz, oczekujesz, planujesz. Ma dostęp do innych ludzi i do świata zewnętrznego. Jest w stanie przewidzieć każdy Twój następny krok.
  3. Jest inteligentny i kreatywny. Potrafi wymyślić nowe strategie, aby wciągnąć Cię w następną grę, która może Cię tylko jeszcze bardziej pogrążyć.   

W tej rozgrywce ze swoim umysłem, to jest w pewien sposób prowadzona walka na śmierć i życie. Umysł ludzki, ponieważ jest materialny dąży do materii, to  w materii postrzega swoje życie.  Dusza ludzka jest duchowa, więc swoje życie postrzega w wyższych energiach duchowych tj. miłość, przyjaźń, przyjemność, spełnianiu swoich wewnętrznych pragnień w celu bycia szczęśliwą, bo tylko poprzez zrealizowanie tych wszystkich rzeczy dla siebie może żyć i przetrwać.  Dusza walczy, aby móc swoje życie zrealizować na planie fizycznym, gdyż jest w ciele. I tu pojawia się konflikt.

Umysł postrzega życie poprzez dążenie do materii, a dusza postrzega życie poprzez dążenie do ducha. Postrzeganie umysłu jest mylne i ograniczone i w rezultacie powoduje zniszczenie umysłu, duszy i śmierć. Postrzeganie duszy jest właściwe i podążanie za tym daje możliwość przeżywania prawdziwego życia.

Aby dusza mogła swobodnie i szczęśliwie przeżyć życie i żyć życiem wiecznym, to musi uduchowić ten umysł dążący do materii.

Jak już wcześniej wspomniałam, umysł będzie generować emocje i wymuszać na duszy ich przezywanie, bo wtedy dusza staje się słabsza i ma mniej siły, aby o siebie walczyć, a umysł ma więcej siły aby się wyniszczać i kreować negatywne rzeczy w życiu.

Kiedy wydarzy się jakaś przykra sytuacja, a Ty będziesz ją przeżywać emocjonalnie, to umysł będzie wiedzieć, że jesteś złapana i będzie Ci to powtarzać.

Kiedy wydarzy się przykra sytuacja, a Ty będziesz umiała dość szybko się z nią pogodzić i odpuścić sobie przeżywanie emocjonalne, to umysł to odpuści. Jak odpuści, to będzie Ci wtedy te rzeczy realizować pozytywnie w życiu, bo będzie wiedział, że się na to nie łapiesz.

Za to może wtedy próbować jeszcze innych rzeczy, aby Cię sprawdzić, z jakiego źródła może czerpać dla siebie siłę i może Cię złapać w czymś innym. Jak sprawdzi, że reagujesz emocjonalnie na daną rzecz lub sytuację, to będzie Ci to powtarzał, zrobi wszystko, aby stworzyć Ci tak trudne sytuacje  w życiu, aby tylko móc nakarmić się emocjami.

W związku z tym, aby móc prawdziwie zarządzać swoim życiem, zapanować nad swoim umysłem i go uduchowić, trzeba przestać przeżywać sprawy emocjonalnie. Kiedy przestanie się przeżywać sprawy emocjonalnie, będzie się mieć dostęp do uczuć i energii serca.

Wtedy umysł ludzki jest w stanie wykreować wszelkie pozytywne dla człowieka rzeczy, aby spełnić głębokie potrzeby duszy, aby dusza była szczęśliwa i aby to szczęście przeżywać swoim umysłem razem z duszą.

Kiedy umysł zacznie w taki pozytywny sposób współpracować z duszą, wtedy włącza się do współpracy trzecia jaźń – nadświadomość.

Nadświadomość, to jest cząstka Boga, którą każdy człowiek ma w sobie.

Kiedy do tak pięknie zharmonizowanej duszy i umysłu włącza się Duch Boży, wtedy człowiek otrzymuje błogosławieństwo i wieczną szczęśliwość. Jest to komunia z Bogiem, połączenie się z Nim na zawsze. Jest to tak wielkie, potężne szczęście, które trudno sobie wyobrazić.

To wspaniałe połączenie z Bogiem daje całkowite poczucie bezpieczeństwa, bo nic złego nie może się już nigdy wydarzyć. Człowiek wtedy może żyć, bawić się życiem, spełniać swoje pragnienia w całkowicie szczęśliwej i bezpiecznej dla siebie przestrzeni. Człowiek nie musi się już pilnować, ani uważać, gdyż wszystko, co mu się w życiu wydarza jest pozytywne, a na każdą wątpliwość otrzymuje odpowiedź, jest prowadzony i czuje i widzi to prowadzenie Boże w swoim życiu. Czuje miłość Bożą i może stale przeżywać tą najwyższą szczęśliwość.    

 

 

Jedna myśl nt. „Dążenia materialnego umysłu – horoskop

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>